سوره انفطار
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ ﴿۱﴾ آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (۱) وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ ﴿۲﴾ و آنگاه كه اختران پراكنده شوند (۲) وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿۳﴾ و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند (۳) وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿۴﴾ و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند (۴) عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿۵﴾ هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته بداند (۵) يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿۶﴾ اى انسان چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته (۶) الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿۷﴾ همان
