طلبه یار ، همیار و دستیار علمی، فرهنگی و تبلیغی طلاب و روحانیون

روضه امام حسن مجتبی علیه السلام با نوای کربلایی محمدحسین پویانفر فدای جود کسی که هر آنچه را بخشید فقط به خاطر خشنودی خدا بخشید از ابتدا پدرش فکر ما گداها بود که سفره ی کرمش را به مجتبی بخشید غریب بود، اگرچه گدا فراوان داشت کریم بود، بدون سر و صدا بخشید کریم کار ندارد به اسم و رسم کسی غریبه را چه بسا بیش از آشنا بخشید ملامتش نکنید آن که را مدینه نرفت مدینه زائر خود را به کربلا بخشید دو ماه گریه برای حسین باعث شد که رزق اشکِ حسن را خدا به ما بخشید گمان

سینه زنی جامانده های اربعین توسط حاج محمود کریمی من بی تو دلگیرم ، از زندگی سیرم دور از تو ای مولا ، میمیرم .. دستم بگیر آقا ، از عالَم بالا عالی جناب ای شاه ، یا مولا .. یا ذَالکَرَم ، منو ببر تا به حرم ، منو ببر تا کربلا ، یا کربلا یا کربلا یا کربلا یا کربلا حسین … « حسین وای … » من با تو آبادم ، غم رفته از یادم از بند این عالم ، آزادم .. سلطانِ دل هایی ، ای شور شیدایی تاج سر مایی ، آقایی .. من زنده

روضه حضرت سکینه (س) توسط حجت الاسلام میرزا محمدی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الاَرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُم * تا دم مرگ اینو دائما هر وقت مشرف میشی به زیارت میگی “آقاجان نکنه این زیارت آخرین زیارت ما باشه …” به خدا اربعین که اومدن آخرین زیارتشون شد” دیگه نتونستن کربلا برگردن …” انقده کنار این قبور مطهر ناله زدن،سه روز اونقده ضجه زدن که امام سجاد فرمود: دیدم عمه ها و خواهرام دارن جون میدن” دستور دادم سوار شن به سمت

سینه زنی حضرت سیدالشهدا (ع) توسط کربلایی سید مهدی حسینی خواب می بینم که شب جمعه با سینه زنها حرمت عازمم اصلاً دارم دیگه دق میکنم من این روزا کربلا لازمم جانِ زینب طاقتم سر شده حال و روزم خیلی بدتر شده خیلی وقتِ دلِ من تنگ اون پایین پایِ علی اکبر شده باور کن نمی تونم دیگه مثل این چند ماهه از حرم دور باشم دنیا رو من به هم میریزم برای پا بوست اگه مجبور باشم ای داد از اون لحظۀ آخرت از زخم های بدن بی سرت از اشک هایِ خواهرت رو تل از فریادُ نالۀ مادرت

سینه زنی پیاده روی اربعین توسط حاج حنیف طاهری مثل نسیمی از پی تو صحرا به صحرا اومدم من راه نجف تا کربلا رو موکب به موکب بلدم من  با زائرات، با همشون رفیقم انگاری که رو اَبرام وقتی توی طریقم  دورت بگردم، دور عَلَمِت  دورت بگردم، دور حَرَمِت تا کربلا قطره به قطره اشکای ما اِذن دخولِ هر یک قدم‌ توی مسیرش قدر هزار حج قبولِ این سرزمین جادۀ سرنوشته اسمشو‌ چی بذارم؟ اگه نگم بهشته اینجا مسیرِ دلدادگیِ تمرین عشق و آزادگیِ دورت بگردم، دور عَلَمِت  دورت بگردم، دور حَرَمِت شبهای مشایه همیشه روشن ترین جلوۀ نورِ هرصبح

تا مدینه نرفته باشی آتش نمی گیری. از کسی که مدینه رفته بپرسید. هر سال وقتی ما از مکه می آییم به سمت مدینه، نزدیک مدینه که می شویم به راننده اتوبوسها می گویم: بایستید. می گویند: چه کار داری؟ می گویم: صبر کنید. بیایید پایین چند دقیقه ای کارتان دارم. آنها هم می دانند وقتی می گویم: بیایید پایین خبری است. می آیند پایین می ایستند. می پرسند: حاج آقا! اینجا کجاست؟ می گویم: اینجا جایی است که یک روزی زن و بچه امام حسین(ع) ایستاده بودند. آنها از کربلا برگشته بودند. اینجا دروازه مدینه است. آی امان! امان!…

سینه زنی پیاده روی اربعین توسط سید رضا نریمانی گفتم: بذار بیام، گفتی: نه گفتی: نیا پیشم،  گفتم: چشم خیلی دوست دارم، با اینکه دارم تَلَف میشم، گفتم: چشم من اشتباه کردم شاید برا همین نمیخوای منو آخه گناه کردم خیلیا رفتن کربلا و‌ من فقط نگاه کردم فقط نگاه کردم یعنی امسالم به ما نمی‌رسید یه کربلا یعنی راست راستی باور کنم گفتی نیا چجوری باور کنم گفتی نیا حالا منم و اتاقمو مستأصل کاشکی بگیری سراغمو حداقل آه آه آه! جاموندم آه آه آه! واموندم   گفتم: که کوله مو می‌بندم گفتم: میام طریق، اما نه خواب و

روضه شب اول شروع شد، امشب شب اولین فدایی حسینِ، میخوام اسم یه فدایی دیگه رو ببرم،  دونفر اولین فدایی امام  شدن ..‌قرآن میگه: “السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ، أُولئِک الْمُقَرَّبُونَ” این دونفر السابقون السابقونن…. روضه ،روضۀ این دو نفره، هر دو نفر تنهایی چشیدن ، هر دو نفر غربت چشیدن، هر دو نفر رفتن در خونه هارو زدن اما کسی در رو وا نکرد، هر دو نفر پشت در بسته افتادن، هر دو نفر واسۀ خودشون گریه نکردن، هر دو نفر برا امامشون‌گریه کردن ..یه کلمه هایی توی روضه هر دو نفر مشترکه این کلمه ها خودش یه روضه است…… اولیش کوچه

“اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ” * دوزانو دست ادب به سینه بگذارید شب اول مُحرمه ….* هر که دارد به سرش شور و نوا بسم الله هرکه دارد هوس کرب وبلا بسم الله “اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْن” “یا ربَّ الحُسَین بِحَقِّ الحُسَین اِشفِ صَدرِ الحُسَین بِظُهورِ الحُجَّة” “یا رب الحجه بحق الحجه اشف صدر الحجه بظهور الحجه….” مُحرمی که نباشی در آن مُحرم نیست

شب وداعه و غمِ وداعت آتیش به قلب مادرت میزنه امون از اون لحظه که خواهرت گفت: لحظۀ زیر گلو بوسیدنه اینجا لباشُ رو گلوت گذاشت و به جای زهرا مادرت، بوسه زد زمین نفس نفس میزد وقتی که نفس زنون به سمتِ گودال اومد گودی گودالی که از نیزه و شمشیر و تیر و سنگ، شد لبالب رو حنجرت نشسته بعدِ خنجر لرزشِ بوسه هایِ گرم زینب یه جای سالم تو تنت نمونده می‌گفت الهی که برات بمیرم مقطع الاعضا! پاشو کاری کن پاشو دارم میرم! ببین اسیرم دارن به گریه های خواهر تو شمر و سنان و حرمله